| Seminaria promujące transport rowerowy w Polsce | ||||
| Poznań/Mikuszewo | Katowice | Strona główna | English Version | |
Wprowadzenie do EuroVelo
Jens Erik Larsen, Europejska Federacja Cyklistów, Koordynator projektu EuroVelo
Idevaerkstedet De Frie Fugle, Borgergade 14,5., DK-1300 Kopenhaga K, Dania
JE@friefugle.dk, web: www.friefugle.dk,
telefon +45 33 11 11 75, fax +45 33 11 75 12
Historia
W latach 1995 - 1997 grupa robocza Europejskiej Federacji Cyklistów opracowała propozycję projektu Europejskiej sieci tras rowerowych znanej obecnie jako EuroVelo. W ramach projektu ma zostać rozwiniętych 12 ogólnoeuropejskich tras rowerowych łączących wszystkie kraje Europy, opartych głównie na istniejących i planowanych trasach krajowych, regionalnych i lokalnych.
Większe odcinki sieci są już gotowe. Inne rozwijają organizacje lokalne i ogólnokrajowe. Pomimo tego, EuroVelo będzie dalej promować i nadzorować bardzo duży program prac nad popularyzacją roweru jak formy transportu, który przynosi korzyści dla środowiska i zdrowia, a nie powoduje poważnych problemów, jakie kojarzymy z transportem samochodowym.
Skala międzynarodowa
Po ukończeniu prac sieć EuroVelo będzie obejmować około 60 000 km tras biegnących przez każdy kraj w Europie. Gdyby taka sieć miała zostać stworzona od zera, to wówczas możnaby się spodziewać kosztów sięgających 4 do 5 miliardów Ecu przy cenach z 1998 roku.
W listopadzie 1997 roku Dyrektor Generalny ds. Transportu Komisji Europejskiej, Robert Coleman, ogłosił pomoc finansową Komisji dla fazy przygotowań projektu EuroVelo. Dla tej fazy Komisja udzieliła 50% budżetu w wysokości 200 000 Ecu na przeprowadzenie badania wykonalności projektu oraz stworzenie struktur kierowniczych.
Zarządzanie projektem
Projekt był do tej pory zarządzany przez grupę reprezentującą Europejską Federację Cyklistów, Idévęrkstedet De Frie Fugle (Dania) i Sustrans (Wielka Brytania). Grupa powołała do życia kierownictwo oraz grupę ekspertów, aby zapewnić najwyższe standardy zarządzania komercyjnego i technicznego dla fazy wdrożeniowej rozpoczętej w roku 1999.
Po otwarciu pierwszej trasy, Trasy Rowerowej nad Morzem Północnym 2001, następnym celem jest otwieranie co roku nowej trasy aż do roku 2012. Trasy zostaną otwarte po wynegocjowaniu wspólnego standardu. Od tego momentu dzięki procesowi zrównoważonego rozwoju będzie następować ciągła poprawa.
Pierwsze prognozy biznesowe dla EuroVelo wskazują, że w ciągu trzech lat projekt osiągnie roczne obroty w wysokości około 750 000 EURO. Dlatego EuroVelo musi niezwłocznie stworzyć niezbędne struktury profesjonalnego zarządzania w środowisku komercyjnym.
Cele projektu
Cel EuroVelo jest dwojaki: popularyzacja roweru jako środka transportu oraz promocja turystyki rowerowej. Jazda rowerowa będzie popularyzowana na trzy sposoby. Rozwój dalekich tras będzie przynosić korzyści lokalnym rowerzystom często przez cały rok podczas, gdy wprowadzenie jazdy rowerowej na wakacjach powinno zachęcić ludzi do częstszej jazdy po powrocie do domu. Prawdopodobnie najistotniejszym jest fakt, że rozwijanie sieci i rozgłos wokół niej może zwiększyć ruch rowerowy w wielu krajach, w których w przeszłości w wyniku złej polityki on został bardzo ograniczony.
Dzięki inwestycjom w turystykę rowerową europejski przemysł turystyczny będzie systematycznie się rozwijać. Przyniesie to całą gamę korzyści począwszy od ochrony środowiska i stworzeniu znacznych możliwości zatrudnienia na rynku lokalnym w małych i średnich przedsiębiorstwach, a skończywszy na promocji jedności europejskiej oraz utrzymaniu osadnictwa na terenach wiejskich.
Wiele korzyści płynących z tego projektu takich jak redukcja zanieczyszczeń i kongestii lub propagowanie ograniczenia lokalnego ruchu drogowego mogłyby służyć szerokiemu społeczeństwu, a nie tylko samym użytkownikom sieci.
Badanie ekonomicznego wpływu EuroVelo
Wstępne badanie ekonomicznego wpływu EuroVelo przeprowadzone przez Les Lumsdon z Uniwersytetu w Staffordshire (Wielka Brytania) wykazało wzrastające zainteresowanie turystyką rowerową w Europie. Lumsdon nawiązał kontakt z ponad 50 organizacjami, z których kilka pracuje nad sposobami oceny popytu rynkowego oraz ekonomicznego wpływu turystyki rowerowej. Lumsdon ma nadzieję, że ci oraz inni partnerzy, szczególnie z krajów Europy Środkowo-Wschodniej połączą swoje siły i przeprowadzą kompletne badania.
Przykłady: Republika Czeska i Słowenia
Republika Czeska bardzo szybko zdała sobie sprawę z korzyści płynących z EuroVelo i już wyznaczyła północno-południową trasę EuroVelo pomiędzy granicą polską i austriacką (stanowiącą część trasy nr 9 EuroVelo).
Miasto Ołomuniec, w którym krzyżują się trasy EuroVelo nr 6 i 9, już pracuje nad rozwojem obydwu tras stanowiących ramy dla ogólnej sieci tras lokalnych.
EuroVelo udziela pomocy przy opracowywaniu projektów rowerowych, budżetów, polityki oraz zakładaniu grup roboczych na terenie całej Europy; udało się już ten cel osiągnąć na Słowenii. Do badania trasy nr 9 przeprowadzonego przez Centrum Badań Transportu zaangażowano grupy robocze reprezentujące rząd, miasta i organizacje pozarządowe, które opracowały system znaków i szczegółowo zbadały trasę na terenie Słowenii.
Najświeższe wiadomości
Dla 10 z 12 tras przygotowano raporty, a kilka odcinków tras zostało otwartych. Więcej informacji zostanie podanych podczas seminarium. EuroVelo ma również swoją stronę internetową: www.EuroVelo.org